Pomysł
Po zagraniu fragmentu zespół może czuć, że brzmienie jest zbyt gęste, ale nie wiedzieć, co zmienić. Warsztat nadaje tej rozmowie prostą strukturę: nazwać to, co było słychać, wybrać jedno działanie i posłuchać ponownie.
Krótkie motywy z dźwięków f, g i b (B♭) oraz demonstracje przy fortepianie ułatwiają porównanie. W pierwszych czterech taktach «Autumn Leaves», Cm7 | F7 | B♭maj7 | E♭maj7, pianista zmienia rejestr, gęstość akordów lub rytm. Zespół słucha, jak wpływa to na przestrzeń solisty i czytelność wymiany.
Rozmowa oddziela obserwację od upodobania. Stwierdzenie, że akord zabrzmiał w trakcie zakończenia frazy, wskazuje konkretny moment do zbadania. Muzycy próbują innego wejścia lub lżejszej faktury i oceniają, czy służy to wspólnie ustalonemu zamiarowi.
Co możemy zbadać
- Opisać słyszalne zdarzenie przed zaproponowaniem rozwiązania.
- Ustalić jedną zmianę i ponownie zagrać fragment.
- Porównać próby z zamiarem muzycznym zespołu i wybrać kolejny krok.
Pytanie do wypróbowaniaCo zmieniło się w drugiej próbie i czy pomogło frazie?
Do wykorzystania w praktyce
Krótki schemat pracy: obserwacja, możliwa do wykonania zmiana i ponowne porównanie.
Austin Kimble
Nazywam się Austin Kimble. Jestem amerykańskim pianistą jazzowym, pedagogiem i laureatem nagrody za kierownictwo muzyczne; mieszkam w Austin w Teksasie. Wcześniej uczyłem teorii muzyki i pełniłem funkcję Associate Music Director na Texas State University.